ikdc

I realize that I haven’t written a blog in quite a while. I’ve just not been in one of those moods. And I’ve been a little busy. Let me catch you up.

بخش ترميمی و زيبايي

اين بخش در طبقه همکف واقع شده است و داراي 2 يونيت دندانپزشکي است. اين بخش داراي 8متخصص ترميمي و 7دندانپزشک عمومي مي باشد.

همکاران ما در اين بخش :
رياست بخش: دکتر لطفعلي ابراهيمي (دندانپزشک عمومي ) – شماره نظام پزشکي 39835

Emial:Ebrahimi@ikdc.ir

دکتر فتانه اصغري (دندانپزشک عمومي)
دکتر بابک افشاريان (متخصص ترميمي)
دکتر محمد رضا بني هاشمي (دندانپزشک عمومي)
دکتر غلامرضا پوريان (دندانپزشک عمومي)
دکتر زهرا تحسینی (دندانپزشک عمومي)
دکتر شقايق تعليم (متخصص ترميمي)
دکتر شکيبا چغند (دندانپزشک عمومي)
دکتر مريم حوري زاد (متخصص ترميمي)
دکتر اردشير خليل آْذر (متخصص ترميمي)
دکتر فروزنده خيري (متخصص ترميمي)
دکتر فوزيه رضایی (دندانپزشک عمومي)
دکتر سميرا سامي (دندانپزشک عمومي)
دکتر رضا صوفدوست (دندانپزشک عمومي)
دکتر مسعود صانعي (دندانپزشک عمومي)
دکتر همايون عالي داعي (متخصص ترميمي)
دکتر محمد باقر علوی (دندانپزشک عمومي)
دکتر مهرداد غلامعلي فلاح (متخصص ترميمي)

خدمات بخش بر اساس سيستم طبقه بندي پيشنهادي ADA :

1- ترميم هاي آمالگام ( به همراه پاليش ترميم)
2- ترميمهاي رزيني
3- ديگر ترميم ها

ترميمي هاي تسکيني
بازسازي تاج با بکارگيري انواع پين ها
خارج کردن پست
ترميم شکستگي روکش
4- پوشش پالپ

پوشش مستقيم پالپ
پوشش غير مستقيم پالپ
5- سفيد کردن دندانهاي تغيير رنگ يافته

گزارش موارد درماني ويژه
استانداردهاي درماني
راهنماي بخش

پرتكل درماني بخش ترميمي

1) دندانپزشكان اين بخش پيش از هر اقدام درماني، ضمن مطالعه پروندة درماني موظف به اخذ تاريخچه پزشكي از بيمار بطور شفاهي و مختصر هستند و بايد از علت مراجعه بيمار (Chief compent) پرسش نمايند
2) ملاك وجود پوسيدگي در ميناي دنداني، عكس راديوگرافي يا گير كردن سوند در حفره حين معاينه است و صرف تغيير رنگ مينا، توجيهي جهت تراش دندان ندارد.
3) در صورت عدم درخواست بيمار، ترميم دندانهای اندو شده كه داراي پانسمان است، در اولويت انجام ترميم است و دندانپزشك موظف است پيش از ترميم ساير دندان‌ها اقدام به ترميم دندان مذكور نمايد.
4) اولويت در انتخاب دندان جهت انجام ترميم (به استثناء بند 4) همواره با خواست بيمار مي‌باشد.
5) اولويت در ترميم دندان‌ها در صورتي كه بيمار درخواستي نداشته باشد با دندان‌هايي مي‌باشد كه پوسيدگي بيشتري دارد (CL I آخرين اولويت است).
6) در صورتيكه دندانپزشك دندان‌هايي را مشاهده مي‌كند كه نياز به ترميم دارد به بيمار يادآوري نموده و در پرونده ذكر نمايد و دندان‌هايي كه نياز به ترميم ندارد از طرح درمان حذف نمايد.
7) در صورتيكه دندان اندو شده فاقد پانسمان است و يا ازمدت درمان ريشه آن بيش از 2 ماه گذشته باشد جهت مشاوره درمان مجدد ريشه به بخش اندو ارجاع شود.
.8) دندان‌هايي كه اندو شده‌اند و نياز حتمي به درمان‌هاي پروتز ثابت دارد بايد با توضيح به بيمار به بخش پروتز ارجاع گردند مگر در مواردي كه به دلايل مختلف (اقتصادي، كمبود وقت و …) بيمار مي‌خواهد كه حتماً دندان موردنظر ترميم شود كه در اين صورت مسئوليت عواقب ترميم دندان بر عهده بيمار خواهد بود.
9) انجام ترميم مي‌بايست در شرايط بدون درد براي بيمار انجام شود.
10) در حين انجام ترميم حذف كليه پوسيدگي‌ها تا دستيابي به عاج سالم ومستحكم لازم است. بديهي است وجود عاج تغيير رنگ داده و مستحكم دليلي براي برداشت عاج نمي‌باشد.
11) اگر در حين برداشت پوسيدگي، پالپ دندان اكسپوز شد، پس از حذف كليه پوسيدگي‌ها اكسس دندان كامل شده و پس از قراردادن پنبه استريل و پانسمان، بيمار به بخش اندو ارجاع گردد.
12) با توجه به تجربيات بدست آمده در اين كلينيك، انجام پوشش مستقيم پالپ (Direct Pulp Cap) جز در موارد استثنائي توجيه و ضرورتي ندارد. لذا در صورت اكسپوز پالپ، پس از انجام پالپوتومي صحيح، بيمار به بخش اندو ارجاع گردد.
13) ديواره‌هاي ضعيف دندان مطابق آنچه كه در متون منابع ترميمي آمده است در ترميم‌هاي آمالگام بايد حذف و يا كوتاه گردند تا دندان دچار شكستگي و عواقب ناشي از آن نگردد.
14) انجام ترميم همرنگ دندان در دندان‌هاي مولد به صرف خواست و علاقه بيمار توجيهي ندارد. در صورتي كه وسعت ترميم كم تا متوسط است و امكان ايزولاسيون مناسب وجود دارد بايد انجام شود.
15) استفاده از وج و نوار ماتريكس در پر كردن دندان‌هايي كه سطوح پروگزيمال آنها پوسيده است، اجباري است.
16) زمان اختلاط آمالگام طبق استاندارد و توصيه كارخانه انجام شود و كاهش يا افزايش اين زمان نبايد انجام شود.
17) در انتهاي درمان، تماس‌هاي زودرس ترميم حتماً بايد چك و حذف شود تا مشكلات بعدي براي بيمار ايجاد نشود.
18) دندانپزشك موظف است كه ترميم‌هاي آمالگامي كه در روزهاي قبل در همين بخش انجام شده است را پاليش نمايد.
19) در صورت خواست بيمار و نياز به اصلاحات سطحي، دندانپزشك موظف است كه ترميم‌هاي انجام شده در روزهاي قبل را حتي اگر توسط ديگر دندانپزشكان انجام شده است را تصحيح نمايد.
20) در موارد ترميم دندان‌هائيكه داراي پوسيدگي عميق مي‌باشند، بيمار را مي‌بايست از احتمال درد پس از ترميم آگاه كرد تا در صورتيكه درد بيش از يك ماه طول كشيد و يا شديدتر شد، جهت انجام اندو مراجعه نمايد.
21) پس از انجام ترميم آمالگام، بايد به بيمار توضيح داد كه تا2 ساعت غذايي نخورد تا فشاري به دندان و ترميم موردنظر وارد نشود. در ضمن بايد تذكر داد كه 24 تا 48 ساعت بعد جهت انجام Polish مراجعه نمايد.
22) پس از انجام ترميم‌هاي كامپوزيتي، به بيمار بايد تذكر داد كه پس از خوردن و نوشيدن غذايي رنگي، دهان و دندان خود را با آب شستشو نمايد تا از تغيير رنگ دندان مورد نظر جلوگيري نمايد.
23) دندانپزشك موظف است نسبت به راهنمايي بيمار جهت درمان‌ها در ساير بخش‌ها اقدام نمايد.

درمانهاي ترميمي

بيماران محترم
مطالعه راهنما به شما کمک مي کند درباره درمانهاي ترميمي اطلاعات لازم را بدست آوريد. همچنين به موارديکه دانستن و رعايت کردن آنها براي رسيدن به نتيجه اي مطلوب لازم است، اشاره شده، تا در طي مراحل درمان و پس از آن مد نظر شما قرار گيرد. اميدواريم در پايان درمان، دندانهايي زيبا و کارآمد داشته باشيد.

در بخش ترميمي بازسازي دندانهاي تخريب شده انجام مي شود. دندانها به علل مختلف خراب مي شوند که مهمترين آنها پوسيدگي، شکستگي و سايش هاي دنداني مي باشد.
- پوسيدگي: پوسيدگي، انحلال پيشرونده اجزاي معدني، و تخريب نسنج دنداني است. به واسطه اثر باکتريها بر روي مواد قندي دهان، اسيد توليد مي شود. اين اسيد باعث انحلال اجزاء سخت دنداني شده و پوسيدگي آغاز مي شود. پوسيدگي ممکن است در سطوح جونده دندانها، فضاي بين دنداني و يا سطوح مجاور ناحيه لثه اي اتفاق بيفتد.
معمولا از راديوگرافي براي تشخيص پوسيدگي بين دنداني استفاده مي شود.
مهمترين عامل ايجاد کننده پوسيدگي ها مصرف مواد قندي به مقدار زياد است و زماني که دندانها پوسيده مي شوند نسج سخت دنداني نرم شده، دندان تغيير رنگ پيدا کرده و قسمت پوسيده تيره مي شود.
شکستگي: معمولا در سنين پايين بر اثر ضربه به دندانهاي قدامي ايجاد شده و نظم و زيبايي دندانها را از بين مي برد. در موارد شديد، احتمال آسيب ديدن عصب دندان و نياز به درمانهاي ريشه و حتي جراحي نيز وجود دارد.
-سايش دنداني: اين سايش ها بيشتر در ناحيه لثه اي دندان اتفاق افتاده، باعث حساسيت دندان مي شود. علت اصلي اين نوع سايش مربوط به نحوه مسواک زدن و استفاده از خمير دندان هايي با حداقل سايندگي ميزان سايش کاهش مي يابد. زماني که روند پوسيدگي در دندان آغاز شود ديگر با رعايت بهداشت به تنهايي، نمي توان اين پوسيدگي که باعث ايجاد حفره در دندان شده را متوقف کرد. در اين مرحله بايستي پوسيدگي توسط دندانپزشک برداشته شده، با مواد ترميمي جايگزين شود.

در اين شکل چگونگي آغازروند پوسيدگي از شيارهاي عميق دنداني و پيشرفت آن به سمت داخل ديده مي شود. يک پوسيدگي وسيع، ممکن است در سطح دندان فقط به شکل يک نقطه ديده شود

در صورتيکه در اين مرحله برداشت پوسيدگي انجام نشود پوسيدگي شروع به پيشرفت مي کند. تا اين مرحله بيمار معمولا احساس درد و ناراحتي نخواهد داشت. اما وقتي پوسيدگي به نزديک عصب برسد دندان نسبت به سرما و گرما حساس خواهد شد و پس از خوردن آب سرد و گرم چند ثانيه احساس درد مي کند و سپس درد قطع مي شود. در اين مرحله هم با برداشت پوسيدگي مي توان دندان را ترميم کرد اما هرچه پوسيدگي وسيع تر باشد به دليل گستردگي ترميم، مقداري از مقاومت دندان کم شده، احتمال حساسيت دندان پس از ترميم بيشتر مي شود.
ولي اگر پوسيدگي از اين هم بيشتر پيشرفت کند، با تحريک عصب دندان بيمار احساس درد شديد خواهد کرد به طوري که دندان دچار درد خود به خود شده و يا پس از خوردن آب سرد يا گرم، درد به مدت چندين دقيقه ادامه پيدا خواهد کرد. در اين موارد لازم است که براي بيمار معالجه ريشه انجام شود و پس از آن، دندان ترميم و بازسازي گردد.
پس از معالجه ريشه، در صورتيکه پوسيدگي خيلي وسيع نبوده و نسج سالم دنداني به مقدار کافي وجود داشته باشد دندان ترميم مي شود. در غير اين صورت دندان را بايد روکش کرد تا دندان در برابر فشارهاي جويدن محافظت شده و از شکستن آن جلوگيري شود.
مواد ترميمي:
موادي که در بخش ترميمي به کار ميرود شامل دو دسته مواد غير همرنگ دنداني به نام آمالگام و مواد همرنگ به نام کامپوزيت مي باشد. معمولا مواد غير همرنگ دنداني به علت استحکام بالا براي دندانهاي آسيا مورد استفاده قرار مي گيرد. در صورتيکه مواد همرنگ دنداني به علت زيبايي براي ترميم دندانهاي پيشين و موارد خاص ديگري استفاده مي شوند.

ترميمهاي سه و چهار سطحي دندان آسياي بزرگ با آمالگام

گاهي دندانهايي که قبلا با مواد همرنگ دندان ترميم شده اند تغيير رنگ پيدا مي کنند. در اين موارد به تشخيص دندانپزشک مي توان با برداشت ترميم قبلي، دندان را مجددا با مواد همرنگ دندان ترميم کرد.

توجه:

باز سازي شکل ظاهري دندانهاي پيشين تغيير رنگ يافته فک بالا (سمت راست) با استفاده از مواد ترميمي همرنگ دندان (سمت چپ)

• انجام ترميمهاي دنداني مستلزم تعيين دندانهاي پوسيده در بخش تشخيص و ثبت آنها در پرونده بيمار است. يادآوري مي شود، کليه بخشها از پذيرش مستقيم بيمار معذور هستند.
• براي اينکه درمان شما هرچه بهتر انجام شود، چنانچه انجام جرمگيري در پرونده تان نوشته شده است حتما پيش از مراجعه به بخش ترميمي درمان جرم گيري را انجام دهيد.
• در اين بخش سفيد کردن دندانها، بازسازي شکل دندانها، ترميم پريدگي چيني روکشها (درصورت امکان) و برخي از درمانهاي زيبايي دندان نيز انجام مي شود.
• پس از انجام ترميمهاي فلزي (آمالگام) تا 2 ساعت بايد از جويدن خودداري نمود و تا 24 ساعت اصلا نبايد خوراکيهاي سفت و سخت خورد.
• بيمارانيکه دندانشان با مواد همرنگ ترميم مي شود بايد پس از خوردن مواد رنگي مانند چاي، قهوه، شکلات و … دهانشان را با آب شستشو دهند تا از تغيير رنگ ترميم جلوگيري شود.
• در بيشتر موارد، دندانهاي ترميم شده براي مدتي به سرما و گرما حساس مي شوند. چنانچه اين حساسيت بيش از دو هفته به طول انجاميد، با دندانپزشک خود مشورت کنيد.
• بنا بر قوانين بيمه درماني نيروهاي مسلح، در هر جلسه درماني دو دندان قابل ترميم است. در صورت خواست بيمار و با نظر دندانپزشک، انجام ترميم دندان سوم به بعد با نرخ تعرفه آزاد امکان پذير خواهد بود.

اميدواريم با رعايت بهداشت دهان مسواک زدن بعد از هر وعده غذايي استفاده از نخ دندان و مراجعه به دندانپزشک هر شش ماه يکبار دندانهاييي زيبا و سالم داشته باشيد.

بخش بيماريهاي لثه

اين بخش در طبقه اول واقع شده و داراي 4 يونيت دندانپزشکي است. اين بخش داراي 8 متخصص بيماريهاي لثه مي باشد.

همکاران ما در اين بخش :
رياست بخش: دکتر عباس سيد شاکري (متخصص پريو) – شماره نظام پزشکي : 33131

Emial:Shakeri@ikdc.ir

دکتر خديجه بامنيري (متخصص پريو)
دکتر حامد خندق آبادي (متخصص پريو)
دکتر بیتا خواجه نوری (متخصص پريو)
دکتر امير حسين شايگان (متخصص پريو)
دکتر نسرين عراقي زاده (متخصص پريو)
دکتر هومن مهريزي (متخصص پريو)
دکتر وحيد پژوه (متخصص پريو)

خدمات بخش براساس سيستم طبقه بندي پيشنهادي ADA :
1- خدمات جراحي
- ژنژيوکتومي يا ژنژيوپلاستي
- کورتاژ لثه
- جراحي فلپ لثه و تميز کردن سطح ريشه
- جراحي افزايش طول تاج دندان
- جراحي هاي موکوژنژيوال
- جراحي هاي استخوان ( بصورت فلپ لثه)
- پيوندهاي جايگزيني استخوان
- بازسازي هدايت شده بافتي – غشاهاي قابل جذب و غير قابل جذب
- جراحي پيوند نسج نرم پايه دار
- جراحي پيوند آزاد لثه ( شامل جراحي ناحيه دهنده)
- جراحي پيوند آزاد نسج همبندي
- جراحي ديستال وج و مزيال وج
- جراحی کاشت ایمپلنت های دندانی

2- خدمات پريودنتال کمکي و يا جانبي
- جرم گيري و تميز کردن سطوح ريشه ها
- اسپيلنت هاي درماني موقت – داخل تاجي و خارج تاجي
- تميز کردن کل دهان
- کاربرد روش آزاد سازي موضعي عوامل کموتراپوتيک از طريق استفاده از کاربرهاي خاص که بصورت تدريجي ماده شيميائي را ازاد مي کنند. اين مواد شيميائي درون سالکوس بيمار لثه قرارداده مي شود.

3- ساير خدمات پريودنتال
- مرحله نگهداري پريودنتال ( پس از فاز اکتيو درمان)
- روشهاي پريودنتال غير اختصاصي

4- خدمات جایگزینی دندانهای از دست رفته
- جراحي قراردادن ايمپلنت جهت جايگزيني دندانهاي از دست رفته

- گزارش موارد درماني ويژه
- استاندارد هاي درماني
- راهنماي بخش

استاندارد‌هاي درماني در بخش پريو

معاينه اوليه پرودنتال:
1. گرفتن تاريخچة پزشكي جهت بررسي سابقه ابتلا به بيماريهاي عمومي
2. سوال راجع به Chief Camplent و علت مراجعه بيمار.
3. بررسي پرونده بيمار در مورد وجود ارجاع يا درخواست مشاوره از ساير پزشكان.
4. دريافت مشاوره پزشكي در مواردي كه بيماري سيستميك وجود داشته باشد نظير مشاوره قلب و عروق يا خون و يا غيره .
5. معاينه روتين پريودنتال (موارد زير را براي رسيدن به تشخيص وجود يا عدم وجود بيماري و ريختن طرح درمان)
الف) بررسي كلينيكي
ب) بررسي راديوگرافيك
ج) بررسي هماتولوژيك
د) بررسي‌هاي آنزيماتيك بزاق و GCF

الف) معاينه كلينيكي: اين بررسي با كمك آينه، سوند و پروب پريودنتال و نور استاندارد انجام مي‌شود. (با رعايت اصول كنترل عفونت)
در معاينه كلينيكي موارد زير بررسي مي‌گردد:
• نماي كلينيكي لثه (Four C)
• عمق پاكت (PPD)
• اتصال بافتي (CAL)
• لثه چسبنده (AG)
• لثه كراتينيزه (KG)
• درگيري فوكا (Furcation.inv)
• اكلوژن تروماتيك (TFO)
• خونريزي حين پروب كردن (BOP)
• لقي (Mobility)
• ترشح چرك (Pus Exudation)
• تشكيل جرم (Calculs Formation)
• اندكس پلاك (Plaque index)
• اندكس لثه (Gingival index)
• شكستگي دنداني (Tooth Fracture)
• سايش دنداني (Atrition ; erusion (Tooth Wear))
• موقعيت دندان‌ها (Tooth Arrangement)
• اكلوژن تماس دندان‌ها (Occlusion-Malocclusion)

در معاينه كلينيكي معمولاً سؤالات زير مطرح مي‌شود:
A ) سابقه خونريزي هنگام مسواك زدن
B ) سابقه خونريزي خودبخود از لثه
C ) سابقه تورم يا آبسه لثه
D ) احساس لقي در دندان‌ها
E ) احساس درد پس از جويدن غذا
F ) وجود گير غذايي بين دندان‌ها
G ) سابقه وجود بيماري لثه در اقوام نزديك
H ) سابقه آخرين معاينه پريو يا آخرين جرم‌گيري
I ) بررسي وسؤال درمورد ميزان اطلاع وآگاهي بيمار از بيماري لثه وآشنايي با اين بيماري
J ) سؤال در مورد نحوه استفاده ‌بيمار از مسواك – نخ –‌ وسائل ‌بهداشتي‌ و چكاب‌هاي دوره‌اي
K ) سؤال در مورد عادات خاص يا عادات پارافانكشنال

ب) بررسي راديوگرافيك: با كمك راديو گرافي سري پري اپيكال با 14 كليشه PA و كليشه BW خلفي يا راديوگرافي O.P.G براي يك بررسي اوليه.

نكاتي كه در راديوگرافي بايستي مدنظر قرار گيرد:
گسترش بن لاس (لوكاليزه يا ژنراليزه)
ميزان بن لاس Early ,Moderate ,Advance
وجود بن لاس ورتيكال و هوريزنتال
وضعيت ريشه دندان‌ها (طول – قطر – شكل)
ضايعات فوركا
ضايعات و پاتوزهاي پري اپيكال
هر گونه پاتوز ديگر در فك
C/R Ractio – Root Proximity
پوزيشن دندان‌هاي عقل
موارد Dislocation هاي دنداني (Diastema – Extrusion – Drif و غيره)
گسترش پوسيدگي‌ها
كيفيت درمان‌هاي اندو قبلي
تحليل ريشه
ج) بررسي CBC – اسيد فسفاتاز – آلكاليني فسفاتاز – CRP – دانسيتومتري و غيره.

 تشخيص بيماري موجود:
تا اينجا وجود يا عدم وجود بيماري پريو مشخص مي‌گردد. در صورت وجود بيماري، نوع، شدت و گسترش آن تعيين مي‌شود و بر اساس تشخيص پروگنوز بيماري پيش‌بيني مي‌شود.
مبناي درمان صحيح تشخيص صحيح است.

 اصول طرح درمان:
مقدمات آشنا كردن بيمار با روند بيماري، دوره درمان، ماهيت بيماري و فلسفه درمان، ترتيب و مراحل درمان، دريافت Information Consent (رضايت‌نامه از بيمار).

1. انجام فاز يك درمان شامل:
1) جرم‌گيري: حذف جرم، لوكال فاكتورهاي پاتولوژيك (پلاك ميكروبي) و بروساژ
2) آموزش بهداشت دهان (مسواك، نخ و غيره) و تجويز وسايل لازم
3) كنترل و آزمايش بيمار در مورد ميزان و كيفيت يادگيري بيمار و پلاك كنترل
4) حذف پوسيدگي، حذف نواحي گيرغذايي، حذف يا درمان دندان‌هاي دردناك
5) اصلاحات اكلوژن در صورت لزوم (تك دندان – يا كل دندان)
6) برخي درمان‌ها Splint در صورت لزوم به Fixation
7) استفاده از نايت گارد يا پروتزهاي Provisional
آنتي بيوتيك تراپي يا استفاده از داروهاي خاص نظير پياس كلدين يا سلبركس و غيره
يا استفاده از روشهاي Local Delivery System و غيره نظير ژل مترونيدازول و يا پريوچيپس
9) خارج كردن دندان‌هاي عفوني يا Hopeless يا Extractable
10) كنترل دوره‌اي نتايج درمان در فاز 1

2. انجام فاز 2 درمان:
اقدام به جراحي‌هاي اصلاحي يا Corrective شامل:
جراحي رژنراتيو
جراحي‌هاي ريسكتيو

پيش‌نياز:
1. رسيدن سطح بهداشتي بيمار به مقدار قابل قبول (PI  20)
2. عدم بهبود يا كنترل بيماري با پايان گرفتن فاز I
3. اطلاع بيمار از Complication هاي پس از عمل

مراحل كار:
آماده‌سازي بيمار ، انتخاب روش جراحي و موارد و وسايل مورد نياز عمل، تعيين پروگنوز درمان، تعيين درمان‌هاي تكميلي، دستورات پس از عمل (كوتاه مدت، درازمدت)
3. انجام فاز 3 درمان فاز Maintenance يا Supportive
با دو هدف:
1. جلوگيري از عود بيماري درمان‌شده
2. جلوگيري از تشديد بيماري كنترل شده

مراحل:
• چكاب‌هاي دوره‌اي كلينيكي و راديوگرافيك پريودنشيوم، جرم‌گيري و پلاك كنترل‌هاي دوره‌اي
• كنترل پوسيدگي‌ها، كيفيت‌هاي پروتزهاي موجود، كنترل كيفيت ترميمي‌هاي موجود
• كنترل اكلوژن، افدام جهت اصلاح پوزيشن دندان‌ها، اقدام جهت جايگزيني دندان‌هاي از دست رفته با پروتزهاي رايج يا ايمپلنت
• تكرار دوره‌اي برخي اعمال فاز I

درمانهاي بيماريهاي لثه

بيماران محترم
مطالعه اين راهنما به شما کمک مي کند درباره بيماريهاي لثه اطلاعات لازم را بدست آوريد. همچنين به موارديکه دانستن و رعايت کردن آنها براي رسيدن به نتيجه اي مطلوب لازم است، اشاره شده، تا در طي مراحل درمان و پس از آن مد نظر شما قرار گيرد. اميدواريم در پايان کار، دندانهايي زيبا، لثه اي سالم و دهاني خوشبو داشته باشيد.

بيماريهاي لثه:
بيماريهاي لثه (يا بيماريهاي پريودونتال) به دسته وسيعي از بيماريهاي مختلف اطلاق مي گردد که مي توانند لثه را مبتلا سازند. شايعترين بيماريهاي لثه بيماريهاي عفوني آن مي باشند. لذا در اين مجموعه بيشتر به توضيح اين موضوع مي پردازيم.
لثه آن بخش از مخاط دهان است که قسمتي از تاج و ريشه دندانها و استخوان پشتيبان دندانها را مي پوشاند. آنچه باعث حفظ و نگهداري دندانها در محل خود مي شود لثه نيست بلکه قسمتي از استخوان فک است که پيرامون تک تک دندانها را محکم در محل خود نگهداري مي کند.

علت بيماريهاي لثه:
تجمع باکتريها در سطح دندان به صورت رسوب يک لايه نازک از مخلوط باکتريها و مواد پروتئيني بزاق مي باشد که اصطلاحا (پلاک ميکروبي) ناميده مي شود. اصلي ترين عامل ايجاد کننده بيماريهاي لثه تجمع پلاک ميکروبي بر روي دندانها است. مسواک زدن روزانه و صحيح منجر به تخليه اين با کتريها از سطح دندانها مي شود ولي در صورتي که مسواک زدن موفق نباشد اين باکتريها فرصت يافته و درون شيار لثه مستقر شده و تکثير مي يابند و با توليد مواد مختلف (مثل آنزيم ها، اسيدها و سموم مختلف) بتدريج سبب اضمحلال بافت لثه شده و اتصال لثه را به سطح ريشه دندان و استخوان سست مي کنند. پس از مدتي اين اتصال کاملا از بين مي رود و به اين ترتيب بافت لثه از سطح ريشه دندان و استخوان کاملا جدا مي گردد و لذا بين آنها يک فضاي جديد بوجود مي آيد. اين فضاي جديد که اصطلاحا به آن (پاکت) مي گويند خود محيط مناسبي براي تجمع و تکثير باکتريهاي بيشتر بوده و فرد مبتلا به هيچ عنوان و به کمک هيچ وسيله اي نمي تواند اين فضا را تخليه يا تميز نمايد.
فعاليت بيشتر باکتريها در اين فضاي غير قابل دسترس منجر به گسترش عفونت و التهاب به طرف استخوان مي گردد و لذا تدريجا استخوان اطراف دندانها (که نقش حمايتي دارند) تخريب مي شوند. تخريب استخوان ها معمولا از لبه استخوان شروع شده و به طرف انتهاي ريشه توسعه مي يابد و وقتي که مقدار قابل توجهي از استخوان تخريب گردد دندان لق مي شود.

پلاکت ميکروبي در حالت عادي غير قابل مشاهده است. اما پس از رنگ آميزي با مواد مخصوص به اين به اين شکل ديده مي شود.

اگر پلاکت ميکروبي براي مدتي دست نخورده بماند مواد معدني موجود در بزاق بتدريج درون آن رسوب کرده و پلاک به اين ترتيب سخت و آهکي و به جرم تبديل مي گردد. بر اساس مطالعات انجام شده، بهترين وسائل براي برداشت پلاک ميکروبي از سطح دندانها وسائل مکانيکي مي باشند (مسواک، نخ دندان و ساير وسايل کمک بهداشتي)به شرط اينکه نحوه استفاده از آنها کاملا صحيح باشد. برداشت جرم با مسواک و نخ دندان مقدور نبوده و بايستي جرم ها با ابزارهاي مخصوص توسط دندانپزشک از سطح دندانها برداشته شوند. اگر بيمار جهت برداشت جرم ها مراجعه نکند، با تلاش فراوان نيز قادر به برداشت کامل پلاک از محيط دندانها نشده و زمينه براي بروز بيمار لثه فراهم مي گردد. وقتي انتشار عفونت ميکروبي فقط به نسج نرم لثه محدود باشد به آن ژنژيويت مي گويند و زماني که آلودگي به نسوج استخواني زيرين توسعه يابد به آن پريودنتيت يا پيوره اطلاق مي گردد.

افزايش حجم لثه تورم و التهاب شديد در لثه

علائم بيماري در لثه:
از مهمترين وابتدايي ترين علائم بيماري لثه مي توان از خونريزي هنگام مسواک زدن نام برد. گاهي خونريزي هنگام جويدن غذاهاي سفت و يا مشاهده خون هنگام بيدار شدن از خواب نيز به علائم قبلي اضافه مي شود. از ساير علائم بيماريهاي لثه مي توان به موارد زير اشاره کرد: احساس بوي نامطبوع يا بوي عفونت از دهان، مشاهده تغيير رنگ لثه از صورتي به رنگ قرمز يا کبود، ترشح چرک از لثه هنگام فشار دادن انگشت روي لثه، احساس درد مبهم خفيف در لثه بخصوص پس از غذا خوردن، جابجا شدن دندانها از محل اصلي خود و حرکت به اطراف، لق شدگي دندانها، فاصله افتادن لابلاي دندانها، تورم لثه و رشد آن روي سطح دندانها، کاهش حجم لثه و تحليل آن از روي سطح دندانها.

حرکت دندانها و ايجاد فاصله بين آنها

عاقبت بيماري:
تحليل استخوان با روندي کند و تدريجي باعث کاهش پشتيباني دندانها و لقي آنها مي شود. نهايتا دندانها کفايت کاري خود را از دست داده و بيمار مجبور به کشيدن آنها خواهد شد. بسياري از بيماران تازه در اين محل متوجه حضور بيماري در دهان خود مي شوند که البته بسيار دير است. چنين دندانهايي چون از نظر ظاهري کاملا ساده بوده و حتي يک لکه پوسيدگي نيز ندارند، اغلب بيماران که از سير پنهاني بيماري لثه بي خبرند سوال مي کنند که چرا دندانهاي من که کاملا سالم اند بايستي کشيده شوند.

تخريب استخوان اطراف دندانها کشيده شدن دندان ها ی فاقد پوسيدگی

ويژگي بيماري لثه:
الف-بيماريهاي لثه معمولا بدون علامت بوده، آزار دهنده نيستند لذا اغلب بيماران متوجه حضور آن نمي شوند.
ب- همچنين، بيماريهاي لثه قابليت برگشت دارند. بنابراين پس از درمان بايد مراقب عود بيماري بود.
ج-درمان بيماريهاي لثه يک درمان مداوم است نه يک درمان قطعي، لذا مراجعات منظم 3 يا 6 ماهه براي بررسي وضعيت لثه بسيار اهميت دارد.
د-بيماريهاي لثه مي توانند زمينه ساز بيماريهاي قلبي عروقي(سکته قلبي و مغزي)، بيماريهاي رماتيسمي و تولد نوزاد نارس در خانم ها شوند.

درمان بيماريهاي لثه :
اولين گام در جهت درمان بيماريهاي لثه برداشت عوامل بيماريزا و تمام رسوباتي است که روي سطح دندانها تجمع پيدا کرده اند (جرم و پلاک ميکروبي). در صورتي که باکتريهاي بيماري زا در مجاورت لثه وجود داشته باشند التهاب لثه هرگز درمان نخواهد شد. مسئوليت برداشت اين رسوبات تا حدودي به عهده دندان پزشک (با استفاده از وسائل مخصوص) و تا حدودي به عهده بيمار (با رعايت بهداشت دهان) است. بنابراين نخستين مرحله از درمان بيماران در اين بخش انجام جرمگيري است که با تشخيص دندانپزشک در 1 يا 2 جلسه انجام ميشود.
جرم گيري فقط يک درمان مقدماتي است و بايستي از طريق درمان هاي کامل تر به معالجه اساسي بيماري پرداخت. مراحل پيشرفته درماني شامل انواع جراحيهاي لثه و تجويز برخي داروها مي باشد. در جراحي لثه کليه بافتهاي ملتهب و عفوني خارج شده، جرم هاي عميق از سطح ريشه ها برداشته شده، پاکتها حذف شده، فرم استخوان که به دليل تحليل از حالت طبيعي خارج شده است تصحيح و تغييراتي در شکل ريشه دندانها و در شکل و حجم لثه داده مي شود تا به اين ترتيب يک ساختار لثه اي سالم براي بيمار فراهم گردد. پس از انجام جراحي لثه بخيه زده شده و در محل آن پانسمان مخصوصي قرار داده مي شود. بيمار پس از يک هفته برا ي معاينه مجدد و برداشتن بخيه بايد مراجعه نمايد. معمولا بيماران در سال اول بعد از جراحي هر 3 ماه يک بار و پس از آن هر 6 ماه يک بار براي هميشه معاينه و کنترل مي شوند.
براي درمان مشکلات ساده لثه و يا انجام جرم گيري مي توان به دندانپزشک عمومي مراجعه نمود ولي براي درمان موارد پيشرفته و پيچيده بيماريهاي لثه بهتر است به دندانپزشک متخصص درمان لثه يا (پريودنتيست) مراجعه شود.

چند نکته در رابطه با جرم گيري:
متاسفانه تصوري غلط از جرم گيري در بين مردم رايج است و عده اي تصور مي کنند که جرم گيري براي زيبايي است و يا باعث خراب شدن لثه و يا صدمه ديدن ميناي دندانها مي شود. در حالي که خارج کردن جرم و پلاک از دهان سبب کاهش باکتريهاي دهان شده و لذا ميزان پوسيدگي و بيماري لثه کاهش مي يابد.
پس از جرم گيري و برداشتن جرمهاي روي دندان ها، اين امکان بوجود مي آيد که تحريکات سرمايي و گرمايي وارد شونده به محيط دهان در تماس مستقيم با سطح دندانها قرار گيرند و باعث ناراحتي بيمار شوند. با برداشته شدن جرم ها، بيمار لقي دندانهايش را احساس کرده و پوسيدگي هاي سطح ريشه ها را مشاهده مي کند و لذا تمام اين مشکلات جرم ها هستند نه جرم گيري.
- توجه نماييد که مسواک زدن درست و مرتب بسيار مهمتر از نوع مسواک و خميردندان مصرفي است.
- اکثر مردم تصور مي کنند که اگر مرتب دندانهايشان را مسواک کنند دليلي ندارد که به پوسيدگي و بيماريهاي لثه مبتلا شوند در صورتي که حقيقت چيز ديگيري است و اگر چه مسواک زدن لازم است اما کافي نيست و در کنار مسواک زدن صحيح بايستي نکات متعدد ديگري را نيز رعايت کنند تا هميشه دندانها و لثه هاي سالمي داشته باشند. در اين زمينه حتما از دندانپزشک خود سوال کنيد و از او بخواهيد که کيفيت مسواک زدن شمارا کنترل کند.

در پايان آرزو ميکنيم پس از انجام درمانهاي لازم سلامتي دوباره دهان و دندانهايتان را بدست آوريد و ياد آوري مينماييم که براي حفظ اين سلامتي بايد هر 6 ما يک بار به دندانپزشک مراجعه نماييد.

بخش درمان ريشه

بخش درمان ريشه در طبقه همکف واقع شده و داراي 7يونيت دندانپزشکي است. اين بخش داراي 8 متخصص درمان ريشه و 6 دندانپزشک عمومي مي باشد.

همکاران ما در اين بخش:
رياست بخش: دکتر حسن جمشيد نژاد ( دندانپزشک عمومي ) – شماره نظام پزشکي : 22387

Emial:Jamshid nejad@ikdc.ir

دکتر اشکان اميريان ( متخصص درمان ريشه )
دکتر معصومه اسلامي اميرآبادي ( دندانپزشک عمومي )
دکتر جعفر اقبال ( متخصص درمان ريشه )
دکتر مهدي بردول ( دندانپزشک عمومي )
دکتر پرديس پورروستا ( دندانپزشک عمومي )
دکتر هومان حسين جواهري ( دندانپزشک عمومي )
دکتر علي حائري طباطبائي (دندانپزشک عمومي )
دکتر مجيد رضا رحيم خاني ( متخصص درمان ريشه )
دکتر فرناد رضائي ( متخصص درمان ريشه )
دکتر نازنين زرگر ( متخصص درمان ريشه)
دکتر سعيد ساعي ( متخصص درمان ريشه )
دکتر رضا صياد صوفدوست ( دندانپزشک عمومي )
دکتر ابوالقاسم علي اکبر زاده ( دندانپزشک عمومي )
دکتر مجيد کاظم ( دندانپزشک عمومي )
دکتر ايمان مرادي ( متخصص درمان ريشه )
دکتر ماندانا ورد کار ( متخصص درمان ريشه )

خدمات بخش بر اساس سيستم طبقه بندي پيشنهادي ADA :
- درمان ريشه ( شامل طرح درمان – مراحل درماني – پيگيري بعد از درمان)
- درمان مجدد ريشه
- اپکسيفيکاسيون
- اپيکوتومي و جراحي پري راديو کولار
- درمان پرموزاسيونهای ريشه
- درمانهاي ريشه خاص

گزارش موارد درماني ويژه
استانداردهاي درماني
راهنماي بخش

استانداردهاي درماني بخش اندو

اقدامات قبل از شروع درمان:
1. به تاريخچة پزشكي بيمار توجه نموده و در صورت لزوم با پزشك معالج شفاهي يا كتبي مشورت شود. نتيجه مشورت ضميمه پرونده بيمار بايد گردد.
2. تاريخچة دندانپزشكي مكتوب بيمار در پرونده و گفتار شفاهي بيمار بررسي گردد.
3. وضعيت كلي دهان و دندان‌ها و وضع بهداشت و ساير موارد مثل سن و عادات و … درنظر گرفته شود.
4. با استفاده از تست‌هاي راديوگرافي (حداقل يك كليشة PA) تشخيص مشخص و در پرونده ثبت شود. (در صورت لزوم)
5. به بيمار در مورد وضعيت دندان و دهان و نحوه درمان هزينه و پيش آگهي توضيح لازم داده شود. و از بيمار براي درمان رضايت‌نامه اخذ گردد.
6. در صورت نياز قبل از درمان با بخش‌هاي پريو- پروتز، ترميمي و … بايد مشورت شود بديهي است عواقب درمان RCT بدون توجه به مشكلات پريودنتال و ترميم و بازسازي دندان به عهدة عمل‌كننده است.
7. افرادي كه نياز به فرصت بيشتر براي مشاوره با خانواده يا هر كس ديگر دارند اين فرصت در اختيارشان بايد گذاشته شود.
8. برداشتن روكش يا سوراخ كردن آن با نظر متخصص پروتز حتي‌الامكان بايد در بخش پروتز انجام گيرد.
9. شرح عامل تشخيص طرح درمان و درمان‌هاي انجام شده در پروندة بيمار ثبت و ضبط گردد.
10. از بيماران براي كنترل موفقيت و عدم موفقيت درمان براي 6 ماه يكسال و دو سال دعوت به عمل مي‌آيد.
11. بيماران مبتلا به دندان‌درد شديد در صورتيكه در بخش تشخيص و اورژانس درمان شدند بايد در بخش اندو خارج از نوبت پذيرش شده و دندانپزشكان درمان اورژانس را انجام دهند.

اقدامات حين و پس از درمان:
1. بي‌حسي كامل لازمة شروع درمان است و دندانپزشك مي‌بايست در موارد شكست بي‌حسي معمول از بي‌حسي‌هاي (تكنيك‌هاي) كمكي استفاده نمايد.
2. استفاده از رابردم ضروري است. در صورت عدم استفاده از رابردم هرگونه مسئوليت با دندانپزشك است.
3. دندانپزشك سعي خواهد نمود بيماران را حتي‌الامكان در موعد مقرر بپذيرد در صورت نياز به صرف وقت بيشتر براي يك بيمار و احتمال اتلاف وقت بيمار بعدي درمان مذكور بايد در جلسة ديگري تكميل گردد.
4. در حين درمان حتي‌الامكان مراحل كار را به زبان ساده توضيح دهد و شرايط آن را با استفاده از توضيح – شكل و آينه براي بيمار تشريح نمايد.
5. علت درد احتمالي را به بيمار توضيح دهد و براي بيمار مسكن تجويز نمايد.
6. تمام پوسيدگي‌هاي مرتبط با حفره اكسس را بردارد و حفرة اكسس مناسب و درست تهيه نمايد.
7. براي تعيين طول از اپكس‌ياب و در صورت ضرورت Xray استفاده نمايد.
8. كانال را با استفاده از وسايل مناسب آماده نموده و از همة وسايل و موارد براي بالا بردن كيفيت كار و سرعت كار استفاده نمايد.
9. حتي‌الامكان با اتخاذ تدابير لازم از بروز حوادث حين كار مثل شكستن وسايل، پرفوريشن جلوگيري كند و در صورت بروز، كاملاً علمي و اصولي در جهت اصلاح و دفع آن بكوشد و در پرونده بيمار ثبت نمايد.
10. پس از پر كردن كانالها حفره اكسس را از بقاياي سيلر پاك نموده و با پانسمان موقت مناسب و ضخامت كافي آن سيل كرونال دقت و سعي نمايد.
11. به بيمار جهت ادامه درمان رستوريشن توضيح دهد و او را راهنمايي كند.
12. در مورد بروز درد و نحوة برخورد بيمار و امكان تماس با وي به بيمار اطلاع دهد.
13. معاينه و مراقبت پس از درمان را جدي بشمارد و در جهت كنترل درد پس از درمان اقدام لازم را بنمايد.
14. راديوگرافي نهايي پس از كار و تهيه و يك عدد آن را در اختيار بيمار قرار دهد و نسخه‌اي از آن در پروندة بيمار ثبت شود.

دنداني درمان ريشه مي‌شود كه:
1. پالپ دندان به علت پوسيدگي اكسپوز شده باشد.
2. به علت ضربه، دندان دچار شكستگي تاج و باز شدن پالپ و يا نكروز آن شده باشد (به جز موارد D.P.G , Apekogenesis)
3. دندان به هر علت Irviversible Putpitis شده باشد.
4. دندان با تشخيص جراحي لثه نياز به قطع ريشه داشته باشد و يا ريشة آن قبلاً به وسيلة جراح قطع شده باشد.
5. متخصص پروتز براي درمان پروتز دستور RCT بدهد.
6. جراح فك و صورت براي جراحي سيست يا …… دستور RCT بدهد.
7. دندان دچار تعليل داخلي شده باشد.
8. درمان ريشة قبلي ناقص و ناكامي و با توجه به علائم نتيجة درمان قبل نيز ناموفق بوده باشد.
9. درمان ريشه قبلي ناقص بوده و دندان در طرح درمان پروتز قرار دارد.

درمان ريشه (اندودونتيکس)

بيماران محترم
سلام، احتمالا شما که در حال مطالعه اين راهنما هستيد نياز به درمان ريشه داريد. با انتخاب اين درمان در واقع شما دندان خودتان را از خطر کشيده شدن نجات مي دهيد.
مطالعه اين راهنما به شما کمک مي کند درباره درمان ريشه اطلاعات لازم را بدست آوريد. همچنين به موارديکه دانستن و رعايت کردن آنها براي رسيدن به نتيجه اي مطلوب لازم است، اشاره شده، تا در طي مراحل درمان و پس از آن مد نظر شما قرار گيرد. اميدواريم در پايان درمان، دندانهايي سالم و کارآمد داشته باشيد.

درمان ريشه (اندودونتيکس) چيست؟
اندو يک کلمه يوناني به معناي داخل است و odont (ادنت) يک واژه يوناني به معناي دندان مي باشد و درمان اندودونتيکس به معناي درمان مي باشد. براي روشن شدن اين شيوه درمان بهتر است بدانيد زير ميناي دندان ( مينا جزء خارجي سفيد رنگ دندان آن چيزي است که شما مي بينيد) يک لايه سخت به نام عاج وجود دارد. در وسط عاج يک بافت نرم به نام مغز دندان (پالپ) مانند ديگر اعضاء بدن حاوي مويرگهاي خوني، عصب و بافت همبندي نرم و سلولها مي باشد که انسان سخت دنداني را مي سازد و تمام لايه هاي ذکر شده که شامل مينا و عاج مي باشد دور تا دور آنرا احاطه کرده است. پالپ از تاج دندان تا انتهاي ريشه امتداد يافته است و از آنجا به بافتهايي که دور تا دور ريشه را احاطه کرده است مرتبط مي گردد. وجود پالپ زمانيکه دندان در داخل فک در حال رشد و نمو مي باشد خيلي مهم است، اما وقتي دندان تکامل يافت و رشد آن به اتمام رسيد مي تواند بدون پالپ هم در دهان باقي بماند، زيرا دندان مي تواند از بافتهاي اطراف خودش تغذيه کند.

چرا دندان نياز به درمان ريشه دارد؟
زمانيکه پالپ دندان شما ملتهب يا عفوني مي شود، نياز به درمان ريشه دارد. التهاب و عفونت پالپ ممکن است دلايل مختلفي داشته باشد که شامل:
- پوسيدگي عميق دندان
- تکرار اعمال دندانپزشکي بر روي دندان
- تغيير رنگ، شکستگي، ترک و پريدگي دندان مي باشد.
علاوه بر موارد فوق، يک ضربه شديد به دندان ممکن است باعث صدمه پالپ شود، حتي اگر درز و يا ترک در قسمتي از دندان مشاهده نشود. اگر اين التهاب و عفونت درمان نشده باقي بماند مي تواند منجر به درد و آبسه و عفونت داخل استخوان فک شود.
علائم صدمه پالپ عبارتند از درد، حساسيت هاي طولاني مدت نسبت به سرما يا گرما، تغيير رنگ دندان، تورم و دردناک بودن لثه مجاور در موقع لمس، البته در بعضي موارد ممکن است هيچکدام از علائم بالا ديده نشود.

روش انجام درمان ريشه چگونه است؟
در اغلب موارد درمان ريشه در يک يا دو جلسه انجام مي شود و شامل مراحل زير است.
1- پس از معاينه، انجام راديوگرافي و تشخيص ، دندان مبتلا بي حس مي گردد.
2- پر کردگي قبلي و پوسيدگي دندان حذف و حفره اي جهت دسترسي به کانالهاي دندان ايجاد مي گردد.

3- با وسايل مخصوص و ظريف، کانالها ابتدا اندازه گيري شده و سپس پاکسازي و شکل داده مي شوند.

4- هنگامي که ميزان پاکسازي به حد مناسب در راديوگرافي مشاهده گرديد اقدام به پر و مسدود نمودن کانالها و پر کردگي موقت تاج مي شود.

5-پس از اتمام درمان ريشه جهت ترميم يا روکش کردن تاج دندان بايد اقدام گردد.

آيا در موقع درمان ريشه يا بعد از آن درد وجود خواهدداشت؟
بسياري از مراحل درمان ريشه براي رهايي از درد دنداني که مسبب آن التهاب و عفونت پالپ است انجام مي شود. با انجام تکنيکهاي مدرن و داروهاي بي حسي اکثر بيماران در طول مدت درمان اظهار راحتي مي کنند. براي چند روز اول بعد از درمان، دندان شما ممکن است نسبت به فشار و لمس حساس شود بخصوص اگر قبل از انجام درمان ريشه درد و عفونت داشته باشيد، که با مصرف مسکن ها و بکارگيري راهنمائي هاي توصيه شده تسکين مييابد معمولا در اين گونه موارد نياز به استفاده از آنتي بيوتيک نمي باشد، ممکن است احساس شما نسبت به اين دندان در مقايسه با ديگر دندانها غير عادي باشد. البته اين احساس ناراحتي فقط چند روز پس از درمان ادامه مي يابد ولي اگر احساس درد شديد در موقع فشار جويدن بيش از چند روز به طول انجامد، با دندانپزشک متخصص خود در اين باره مشورت کنيد. فقط در چند مورد معدود ممکن است دنداني که تحت درمان ريشه قرار گرفته با موفقيت همراه نباشد و درد مداوم داشته باشد و گاهگاهي ممکن است دندان بعداز ماهها يا سالها دوباره دردناک شود که اگر چنين شد اغلب يک درمان ريشه مجدد مي تواند دندان را از خطرکشيدن نجات دهد.
آيا دنداني که درمان ريشه شده احتياج به مراقبت ويژه اي دارد؟
با دنداني که تحت درمان ريشه قرار گرفته تا زماني که توسط دندانپزشک خودتان ترميم دائمي نشده است چيزي را گاز نگيريد و با آن غذا نجويد. در غير اين صورت احتمال شکستن دندان زياد است. بعد از ترميم تاج به مسئله اي که بايد خيلي اهميت دهيد رعايت بهداشت دهان و دندان است.
آيا درمان ريشه باعث تغيير دندان ميشود؟
خير درمان ريشه باعث تغيير رنگ بيشتر دندان که در اثر عفونت پالپ ايجاد شده است جلوگيري مي کند. اگر بعد از درمان ريشه تغيير رنگي در دندان مشاهده کرديد علت آن عفونتي است که قبل از درمان در داخل دندان وجود داشته است و در صورتي که درمان نمي شد تغيير رنگ خيلي سريعتر و شديدتر بروز مي کرد. اگر دندان بدلائل مختلف از جمله ضربه و خونريزي داخلي دچار تغيير رنگ شده باشد بعد از درمان مقداري تغيير رنگ اصلاح مي شود ولي مي توان با عمل سفيد کردن يا گذاردن روکش رنگ دلخواه را به دندان باز گردانيد.
راههاي ديگر غير از درمان ريشه چيست؟
وقتي که پالپ يک دندان صدمه ديده است، تنها راه چاره غير از درمان ريشه، کشيدن دندان است. براي اصلاح عمل جويدن و جلوگيري از کج شدن دندانهاي کناري، بايد دندان کشيده شده بوسيله يک دندان کاشتني با يک دندان مصنوعي ثابت جايگزين گردد. اين کار نياز به جراحي يا درمانهاي دندانپزشکي ديگر بر روي دندانهاي سالم کناري دارد و مي تواند هزينه بيشتري داشته باشد. همچنين زمان بيشتري نسبت به درمان ريشه و ترميم دندان صرف مي گردد. مهم نيست که دندانهاي جايگزين شده با روشهاي مدرن چقدر موثر هستند. اين دندانهاي مصنوعي مي توانند خيلي موثر باشند ولي عملکرد آنها به خوبي دندانهاي طبيعي نمي باشد.

اميدواريم پس از درمان، سلامت و کارآيي دندانهايتان را بدست آوريد. براي حفظ سلامت دهان و دندان خود حتما هر شش ماه يکبار به دندانپزشک مراجعه نماييد.

Tags: Periodontal, Gums, Periodontics, orthodontics, cosmetic, Stress, surgical, cleanings, Molar, Oral